Cyfrowa infrastruktura dla odpornych systemów energetycznych
Energia stanowi fundament funkcjonowania współczesnego społeczeństwa — nasze domy, przedsiębiorstwa, szpitale i systemy transportowe zależą od dostępnej cenowo i niezawodnej energii elektrycznej. Coraz częściej jednak państwa i społeczności muszą zapewnić również, aby systemy energetyczne pozostawały operacyjne w sytuacjach zakłóceń, kryzysów oraz rozległych awarii sieci elektroenergetycznej.
Projekty takie jak Resilion odpowiadają na to wyzwanie poprzez rozwój odpornych lokalnych systemów energetycznych, zdolnych do utrzymania zasilania infrastruktury krytycznej nawet w sytuacji niedostępności głównej sieci elektroenergetycznej.
Jednocześnie tradycyjne podejście polegające wyłącznie na rozbudowie infrastruktury fizycznej okazuje się zbyt powolne i zbyt kosztowne. Procedury administracyjne, ograniczenia w łańcuchach dostaw oraz rosnące koszty inwestycyjne powodują, że sama rozbudowa infrastruktury sprzętowej nie jest w stanie nadążyć za rosnącymi potrzebami w zakresie elastyczności, odporności i dekarbonizacji systemu energetycznego.
Jedyna realna droga naprzód
Cyfrowa optymalizacja — czyli wykorzystanie oprogramowania, danych w czasie rzeczywistym oraz zaawansowanych systemów sterowania w celu maksymalnego wykorzystania istniejącej infrastruktury — stanowi jedyną realistyczną drogę do jednoczesnego zapewnienia:
-
przystępności kosztowej energii,
-
wysokiej niezawodności systemu,
-
bezpieczeństwa infrastruktury,
-
odporności na zakłócenia,
-
oraz redukcji emisji.
W koncepcji projektu Resilion infrastruktura cyfrowa odgrywa kluczową rolę w umożliwieniu:
-
inteligentnej koordynacji rozproszonych zasobów energetycznych,
-
autonomicznej pracy mikrosieci podczas zakłóceń w systemie elektroenergetycznym,
-
bilansowania lokalnych systemów energetycznych w czasie rzeczywistym,
-
integracji odnawialnych źródeł energii, magazynów energii oraz elastycznych odbiorników.
Jednak cyfrowa infrastruktura sektora energetycznego nie rozwijała się dotychczas w tempie odpowiadającym rosnącej złożoności nowoczesnych systemów elektroenergetycznych.
Większość operatorów systemów energetycznych oraz przedsiębiorstw infrastrukturalnych mierzy się z podobnymi problemami: kosztownymi i silosowymi systemami informatycznymi, ograniczoną interoperacyjnością, długimi cyklami wdrożeń, uzależnieniem od planów rozwojowych dostawców technologii oraz powielaniem tych samych prac rozwojowych w wielu organizacjach równolegle.
Dlaczego współpraca działa
Inne branże już wcześniej zmierzyły się z podobnymi wyzwaniami i rozwiązały je poprzez wspólne rozwijanie podstawowej infrastruktury cyfrowej.
Firmy technologiczne takie jak Amazon Web Services, Microsoft oraz NVIDIA współpracują ze studiami filmowymi, takimi jak DreamWorks Animation czy The Walt Disney Company w ramach Academy Software Foundation.
Instytucje finansowe, w tym Goldman Sachs oraz JPMorgan Chase, współpracują w ramach FINOS.
Z kolei operatorzy telekomunikacyjni, tacy jak T-Mobile i Verizon, rozwijają wspólne rozwiązania wraz z dostawcami technologii, takimi jak Nokia oraz Qualcomm w ramach inicjatywy LF Networking.
W tych branżach wspólnie finansuje się rozwój podstawowych elementów infrastruktury cyfrowej — komponentów, których potrzebują wszyscy uczestnicy rynku, ale które nie stanowią przewagi konkurencyjnej, gdy są rozwijane indywidualnie.
Takie podejście pozwala organizacjom skoncentrować swoje zasoby na obszarach rzeczywistej innowacji i wartości dodanej.
Dlaczego LF Energy
LF Energy stanowi analogiczną platformę współpracy dla sektora energetycznego. Jest to neutralne środowisko, w którym operatorzy systemów energetycznych, dostawcy technologii, instytucje badawcze oraz integratorzy systemów wspólnie rozwijają otwartą infrastrukturę cyfrową dla nowoczesnej energetyki.
W przeciwieństwie do tradycyjnych inicjatyw badawczych, które często kończą się publikacją raportów, lub do zamkniętych rozwiązań własnościowych tworzących długoterminową zależność od jednego dostawcy, projekty LF Energy dostarczają:
-
działające oprogramowanie, a nie tylko koncepcje lub raporty,
-
neutralny model zarządzania, w którym żadna firma nie kontroluje kierunku rozwoju projektu,
-
bezpieczeństwo na poziomie produkcyjnym, zapewniane poprzez audyty bezpieczeństwa oraz wymagania inicjatywy OpenSSF,
-
społeczność praktyków, którzy projektują, testują i wdrażają realne rozwiązania operacyjne.
W projektach takich jak Resilion model tej współpracy umożliwia rozwój otwartych i interoperacyjnych komponentów oprogramowania dla systemów zarządzania energią, koordynacji mikrosieci oraz zapewnienia odpornej pracy infrastruktury krytycznej.
Organizacje mogą uczestniczyć w tym ekosystemie na różnych poziomach zaangażowania — od wykorzystania narzędzi open source po aktywne współtworzenie nowych komponentów cyfrowej infrastruktury energetycznej.